အားလံုးဘဲ ႏွစ္သစ္မွာ မဂၤလာအေပါင္းနဲ ့ျပည့္စံုၾကပါေစရွင္။
ႏွစ္ေဟာင္းကုန္လို ့ႏွစ္သစ္လဲေရာက္ ျပီေလ။ ၂၀၀၇ ကုန္ဆံုးလို ့ ၂၀၀၈ ထဲ၀င္ခဲ့ ျပီ။
ဒီဇင္ဘာညခ်မ္း ၃၁ ရက္ေန ့ညက ကြ်န္မ ရထားမစီးဖူး လို ့သူငယ္ခ်င္း၁ေယာက္နဲ ့အေဖာ္စပ္ျပီး ရထားသြားစီးတယ္။ ျမိဳ ့ထဲ မွာ New Year Count down နဲ ့ မီးပန္းေတြ ၾကည့္ခ်င္တာလဲပါ တာေပါ့ေလ.။
ရထားက ၁နာရီနီးနီးစီးရတယ္။ ကားစီးရင္ေတာ့ပိုၾကာတာေပါ့ေလ။ ကြ်န္မေရွ ့မ်က္ေစာင္းထိုးေလးမွာ ထိုင္တ့ဲေကာင္မေလး၁ေယာက္ သူ ့သူငယ္ခ်င္းကို စကားေျပာဖို ့ကို cell phone မွာ message ရိုက္ျပီးေျပာေနတာကို ကြ်န္မေတြ ့လိုက္ရေတာ့ အရမ္းစိတ္မေကာင္းျဖစ္သြားတယ္။ ဒါေပမယ္ ့သူ ့ကိုၾကည့္ရတာ သူ ့ဘ၀ သူ ၾကိဳက္သလို ဘဲ။ မ်က္ႏွာေလး ကျပံဳးျပံဳးေလးနဲ ့ကြ်န္မသူ ့ကိုအရမ္း သေဘာက်မိသြားတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ကြ်န္မကို ျပည့္ျပည့္စံုစံုေမြးတဲ ့တဲ ့အေမ ကိုဒီေနရာကေန ေက်းဇူးတင္မိပါတယ္။
အဲဒီေန ့က ကြ်န္မ အဲဒီေကာင္မေလး သူ ့ဘ၀ကိုရုန္းကန္ ေနတာကို ေတြ ့ခဲ ့ရတာ ကြ်န္မ၀မ္းသာမိတယ္။ ကြ်န္မ သင္ခန္းစာ တစ္ခုလဲရခဲ ့တယ္။ အရာရာ ကို ဘယ္ေတာ့မွ အရံွုးမေပးပါနဲ ့ဆိုတာပါဘဲ။ ဘယ္ျပႆနာမဆို ေျဖရွင္းဖို ့နည္းလမ္းရွိတယ္ ဆိုတာ ကို ကြ်န္မေကာင္းေကာင္းၾကီးသိခဲ ့ရပါျပီ။
ဒါေၾကာင့္ကြ်န္မအားလံုးကို တစ္ခုေျပာခ်င္ပါတယ္။ ဘယ္အရာကိုမွလက္မေလ်ာ ့ပါနဲ ့လို ့။
No comments:
Post a Comment